W pewnym małym mieście, mieszkali sobie rodzice z dwójką bliźniaków: chłopcem i dziewczynką. Chłopiec miał na imię Małgosia, a dziewczynka Jaś (przy chrzcie rodzice się pomylili). Ta urocza parka miała w sumie dziesięć lat, czyli każde dziecko po pięć. Jaś był bardzo grzeczną dziewczynką, dlatego rodzice kochali ją bardziej od Małgosi, który był nieznośny...
W mieście tym żyła również zła, stara i brzydka czarownica, która co jakiś czas porywała jedno z dzieci, aby potem zjeść je po przyrządzeniu z sosem czosnkowym. Wszyscy rodzice uczyli zawsze swoje dzieci, że mają się nie zbliżać do domu czarownicy, gdy będą szły do szkoły... Maluchy same jednak nigdy tam nie chodziły, bo śmierdziało w tych okolicach sosem czosnkowym.
Któregoś, uroczego dnia czarownica postanowiła porwać Jasia... Słodycz, jaka wypływała z głębi serca tej dziewczynki, przyprawiała wiedźmę o torsje.
- Dzieci - powiedziała mama Jasia i Małgosi, kiedy szkraby wychodziły do przedszkola - Proszę was, nie idźcie koło domu czarownicy!
- Dobrze mamo - odpowiedziały posłusznie bliźniaki i poszły.
Tymczasem czarownica już na nie czekała koło szkoły... Wiedziała, że nie przyjdą do niej, więc sama poszła po Jasia. Przybrała postać kontrabasisty tak, aby dzieci jej zaufały.
- Witajcie dzieci - powiedziała.
- Dzień dobry Pani Wiedźmo Przebrana Za Kontrabasistę - odpowiedziały dzieci, które trzeba wam wiedzieć, były bardzo inteligentne. Czarownica, nie myśląc ani chwili dłużej, porwała jedno z dzieci do worka i uciekła...
Państwo Jąkalscy (rodzice Jasia i Małgosi) nie byli bardzo smutni... Pewnie dziwicie się czemu?!... Ale i wy się nie martwcie! Czarownica nie porwała Jasia! Ponieważ Małgosia zapuszczał włosy (chciał być podobny do swojego idola rockowego), stara jędza porwała go, myśląc, że jest to Jaś.
Mam nadzieję, że już się nie smucicie! Przecież cała historia skończyła się dobrze, a rodzice wraz ze swoim ulubioną córeczką - Jasiem, żyli długo i szczęśliwie.