Była sobie kiedyś różowa kredka... Należała ona do zestawu przyborów szkolnych pewnego chłopca. Całe dnie przesiadywała w jego piórniku, a kiedy zdarzyło się, że wziął ją do pomocy przy rysowaniu. Była bardzo zadowolona.
Pewnego dnia kredka, której po użyciu chłopiec nie schował do przegródki, wypadła z plecaka i potoczyła się po zimnym parkiecie klasy. Jaś (tak miał na imię chłopiec) nic oczywiście nie zauważył i wrócił wraz z mamą do domu. Kredka została sama i bardzo się bała...
Wieczorem było zebranie dla rodziców w sprawie złego zachowania ich dzieci. Wszystkie matki stawiły się w szkole punktualnie o siedemnastej dwadzieścia trzy. Była wśród nich mama Jasia...
 - Mamo - powiedział jej jeszcze w domu syn. - Gdzieś w klasie zostawiłem moją ulubioną różową kredkę... Przynieś mi ją proszę po zebraniu - Mama zgodziła się i przed rozpoczęciem zebrania zaczęła poszukiwania.
- O tu jest!- Rozpromieniła się na widok zguby.
Niestety gdy ją podnosiła, ktoś wytrącił kredkę, a ta spadłszy z dużej wysokości roztrzaskała się na małe kawałki. Po zebraniu zdesperowana rodzicielka w sklepie papierniczym przy ulicy Ulicznejczteryprzecznicedalej 11 (na pewno wiecie, gdzie to jest) kupiła synowi nową różową kredkę, a starą wyrzuciła do kosza na śmieci.
Jaś był bardzo uradowany z "odnalezionej" kredki... Tymczasem nasza bohaterka znaleziona została przez pewnego Chińczyka, który zabrał ją ze sobą do ojczyzny i przerobił na świeczkę, bo trzeba wam wiedzieć, że kredka była woskowa... Teraz kiedy w Chinach "wysiada" prąd mały chiński chłopiec, zapala swoją ulubioną różową świeczkę...