Doczekaliśmy się wreszcie choinki, Mikołaja, prezentów i pierogów Babci...  Zawsze już z początkiem grudnia ogarnia nas świąteczna gorączka i jak szaleni biegamy po wszystkich możliwych sklepach Krakowa, aby kupić coś wyjątkowego. Chciwym wzrokiem oceniamy każdą półkę sklepu z maskotkami, lakierowanymi muszelkami i innymi, zupełnie niepraktycznymi rzeczami, aby wreszcie rzucić się na ostatnią (przecenioną!!) parę skarpetek z Prosiaczkami i Kubusiami Puchatkami... Podczas zakupów wpadamy na innych zabieganych, którzy kilka kroków dalej wpadają na następnych zabieganych, koło się zamyka...
I tak do 23 grudnia. 23 bowiem, chowając się w zaciszu własnego pokoju pakujemy kupione cudeńka, dopracowujemy ostatnie szczegóły specjalnej, gwiazdkowej laurki dla Rodziców i... zabieramy się do penetrowania całego mieszkania w celu odnalezienia wora z prezentami, który właśnie przed chwilą mama zapakowała szczelnie w zaciszu własnego pokoju.
24 grudnia śnieg sypie jak szalony, wieża w salonie już od wczesnego ranka, puszczona na cały regulator, odtwarza kolędy, a babcia pichci ostatnie, dwudzieste ciasto... Dochodzi 17.00... Zegar tyka powoli, drzewo trzaska w kominku... Cisza i błogi spokój... 18:00! Do pokoju wpadają tabuny kuzynów i kuzynek, ciocie i wujkowie obcałowują wszystkich dookoła, a dziadek, stojąc w kącie jadalni ocenia potrawy i robi ostatnie poprawki... Panuje harmonia i radosny, domowy nastrój. Później nadchodzi czas na prezenty, a następnie przy dźwiękach gitary usypiamy na kolanach taty... Z tego świątecznego snu budzimy się dopiero 3 stycznia o 7.00... Czas wrócić do codzienności...

Aby jednak nie kończyć tak pesymistycznie, chciałabym złożyć serdeczne życzenia:
Bądź szczęśliwy, radosny, zawsze uśmiechnięty, chwytaj każdy dzień i nie puszczaj, dopóki w pełni nie zostanie wykorzystany. Wybaczaj, przepraszaj. Kochaj. Nadawaj swojemu życiu ulubionych barw...

Tego Ci życzymy Wszyscy (razem z Mikołajem!)